Mirakeldag

Tjeezeken, CEO van Miracle Entreprises. Mogelijke redder van Fortis.

Ik ben geen man die mirakels meemaakt, laat staan er in gelooft. Goede dingen kan je maken. Karma.

Zaterdag was echter een dag die, afgezien van het grote deel hard werken die erin stak, toch ruimschoots beter bleek mee te vallen dan verwacht.

Het begint bij het opstaan.  Ik sta al na 5 minuten op. Dat gebeurt wel eens vaker, maar toch niet op wekelijkse basis. Meer om de maand. Dat ik zo een leeg leven heb, dat ik liever slaap, staat net zover van de waarheid als Fortis van de integriteit. Ik heb een leuk leven, en ik maak het spannend. Maar ik hou nog het meest van al van warme donsdekens, en dat is de misse. Mirakel . Lapis Lazuli van de buur werkt in mijn kamer ook.

Dan maar over naar de orde van de dag, waarvoor ik maar liefst 2 uur vroeger aan korvee ga dan normaal, want mijn zus had mij nodig om te verhuizen. Gewoonlijk duurt mijn zaterdagochtendjobje tot half 1. Die dag werd er afgeklokt op 10 uur. De goddelijke verschijning dient hier gezien te worden in de nooit geziene werklust die een collega hier tentoon spreidde. Die moest ook zo snel mogelijk weg. Ja, dan kan het plots wél. Mirakel 2. St-Jozef de timmerman die nederdaalt op R.

Dan naar mijn zus. We hebben gewerkt, en op een kleine dag was de volledige inboedel van huis naar huis verhuisd. Onhandige mezelve slaagde erin om niks te breken, een relatief grote kast eigenhandig van een bochtige trap te tetrissen, en mijn eigen vege lijf niet in beschadinging te brengen. Mirakel 3: St-Rosa van Lima geeft mij protectie tegen verwondingen. Karma zegt dan weer dat een collega dan met een hand als filet americain moet rondlopen, ter compensatie.

Dan de pita. Pitazaken zijn professioneel, en lekker, maar bij het uitvinden van de pita hebben een of andere dikke Oslun uitgenodigd om de grootte te bepalen denk ik. Ik krijg zo een franse hamburger nooit op, maar ik knabbel wel tot ik zelf moét rijden, teneinde het goedje door wagenziekte niet weer te moeten refluxen. Ik heb dat ding deze keer met verstand gegeten, en heb hem laten liggen op het moment dat hij bijna op was. Ik had hem bijna op, ééén, ik was niet stampvol. Mirakel 4: St-Laurentius die me niet deed speuwen.

Wat dan?

Dat lees je in mijn volgende post.

~ door tromboone op 17 november 2008.