Maar de zon bleef schijnen.

Een vreemd fenomeen deed zich onlangs, en eigenlijk de laatste tijd voor, iets wat mij nog nooit was overkomen. Iets heel gek eigenlijk, maar toch vermeldenswaardig.

Toen ik deze week onder vuur genomen werd rond mijn huidige job, was niet plots de hele wereld tegen me, belandde ik niet in de goot , en smeedden alle bedrijfsleiders in Europa géén listig complot tegen me. Meer zelfs, de vrijwilligers die hun grieven uitten, sneden me niet eens in plakjes. Ik had ze dan ook al taartjes gevoerd, maar dit terzijde.

En toen ik deze week vrijdag per abuis de trein naar Brussel in plaats van naar Wetteren nam, moest ik geen honderden euro’s betalen voor de terugrit (gratis, met dank aan de NMBS), waren er tijdens mijn afwezigheid geen rampen gebeurd die mijn aanwezigheid vereisten, werd mijn positie niet in vraag gesteld, werd ik niet ontslagen, en kwamen we niet alweer bij het complot terecht.

En toen ik bij aankomst vernam dat ik niet bij de laatste 6 (!) van de 39 kandidaten was voor de job die ik nu met veel plezier uitoefen, bleef de zon zelfs schijnen zeg! De grond zakte niet onder mijn voeten weg, de oorlog brak niet uit, de wereld verging niet.

Wat ik maar wil zeggen is: paniek was er voor het eerst in jaren niet, en ze was ook nergens voor nodig. Ergens put ik de rust uit, en ik denk dat ik die put uit een ‘ik geraak er nog wel, wacht maar’ attitude, wat voor een panikeur als mij heel uitzonderlijk is.

Ik moet hierbij wel de heerlijke Portishead-discografie een hartelijke dankuwel toewerpen, alsook de vriendelijke conducteur, de redelijkheid van de vrijwilligers die ik toesprak, het heerlijke Bal Buysse en mijn wilde, zotte, pijnlijke, zatte kameraadjes en collega’s die mij vrijdag entertainden.

Beseffen dat je iets gemist hebt is niet leuk, maar dat kan perfect gerelativeerd worden met maar een wijsheid: Alleen tijd staat tussen een mens en zijn dromen. Zolang er tijd is, kan alles nog. En voor alle duidelijkheid, je tijd blijft duren tot ze hélémààl op is. Dus smijt u gasten!

~ door tromboone op 4 april 2009.