Abajaa!
In mei legt elke vogel een ei. In mijn geval een heel vreemd ei. Twee keer op rij in mei rijd ik bij trein naar waar het fijn is om te zijn: West-Vlaanderen!
Dit keer was het Blankenberge. Wonderschone stad. Ik wou dat ik een blankenberge in mijn schuif van mijn nachtkastje liggen had. Vooral omdat Blankenberge zo van die bars heeft die rechtstreeks op het strand uitgeven. Zaaalig. En als je dan enkel een schuifje moet opentrekken om er naar toe te gaan: zaaalig.
Maar we waren niet naar Blankenberge getrokken om te gaan zuipen. Integendeel, we moesten verantwoordelijk gaan wezen met mentaal gehandicapten. Want Abajaa is zo een van die organisaties die vakantieuitstapjes organiseert voor de mentaal minder begaafde. Pas op, daarom zijn ze nog niet mentaal minder plezant. Au contraire, monsieur!
Om te beginnen, was daar Michel. Ik noemde hem Groene Michel, gewoon omdat dat mij het snelste te binnen schoot. In elk geval: Michel is een plakbeest. Tot vijf maal toe ben ik met die jongen (van 41 ongeveer, à peu près, zo iets moet dat zo ongeveer geweest zijn) in het water geweest, met hem, die zich vastklampte aan mij, als was hij een mosseltje op een pier. Een schat van een jongen, alleen: nog eens dubbel zoveel keer moeten betalen voor toilet, want zijn twee favoriete zinsnedes zijn “dat doet deugd” en “Ik moet pipi doen”.
Dan had je Conny. Ook bij zinnen als “Hoe gaat het, Conny?” of “Heb je je jas gevonden?” schoot zij in een onbedaarlijke lach. Maar het werkt aanstekelijk, ook al omdat ze een schat van een dame is. En ze heeft een vriendje, en je kan ondanks hun beperkingen zeggen dat ze elkaar perfect aanvullen. En dat is tegenwoordig al veel waard. Het vriendje was mee, en is de kalmte zelve. Van die twee hebben we een hele dag geen enkele last gehad. Zij beleefden een romantische dag.
En ik? Ik amuseerde, ook al omdat de medebegeleiders heel toffe mensen waren. En ik amuseerde, want terwijl ik voor de gehandicaptjes zorgde, was ik mij niet meer bewust van mezelf. Net daarom werd ik mijn volledige zelf. Hopelijk was dat de reden waarom ze willen dat ik mee op kamp ga. Dat en het feit dat die gastjes die ik begeleidde mij eigenlijk wel graag hadden.
Wordt vervolgd, garantie!!!
Ah kijk daar, u hebt ongekende talenten. Buiten dan waar het Blankenberge betreft. Dat trekt op nietent. Maar goed, elk zijn gedacht.
elke zei dit op 26 mei 2009 bij 6:04 pm |
Ik ken Blankenberge niet genoeg om me bij welke mening dan ook aan te sluiten, maar chapeau voor het ‘meegaan met de uitstap’. Mijn zus werkt met mentaal gehandicapte medemensen en ik weet uit haar verhalen dat je daar écht wel voor ‘gemaakt’ moet zijn!
Nes zei dit op 26 mei 2009 bij 8:07 pm |
woow! wijs tekstje over abajaa!,, maar wie ben jij? ik ben sarah, onderdeel van de raad van bestuur van abajaa!, maar was niet mee nr de zee. ken ik u? was je mee op kamp?
sarah zei dit op 3 oktober 2009 bij 2:05 pm |
Dat zal jij vanavond te weten komen!
tromboone zei dit op 3 oktober 2009 bij 7:48 pm |